લાગણીઓ ના ઘૂઘવતા પ્રવાહ માં રેલાતી જાઉં છું
નીતનવા સગપણ ની ગાંઠ માં ગોઠવાતી જાઉં છું
ઓગાળતી જાવું છું મારા અસ્તિત્વ ને....
જગત ની કડવાશ ને ને દાહમાં સળગાવતી જાઉં છું
મસ્તીથી મીઠાશના કોળિયા મોહમાંભરાવતી જાઉં છું
ઓગાળતી જાઉં છું મારા અસ્તિત્વ ને....
નથી માંગણ કે યાચિકા હાર્દમાં વહેચાતી જાઉં છું
ઊંડાણ માંગું ઉંચાઈ નહિ કાંપમાં ખુપાતી જાઉં છું
ઓગાળતી જાઉં છું મારા અસ્તિત્વ ને....
વરસો પછી... ... ....
આમ અચાનક...સુક્કા વેરણ રણમાં, ફેરવાઈ જાઉં છું
ધરતી...ધરતી હતી હું ને ... મુંજ માં જ સમાઈ જાઉં છું.
નીતા શાહ
No comments:
Post a Comment