Mother's Day...માતૃદિન

 

       મારા ભારત દેશમાં તો રોજ ઉજવાય 

               '' MOTHER'S DAY''

એનું જીવન એટલે નિબંધ નહિ

પ્રત્યેક દિવસોના પેરેગ્રાફ માં 

વહેંચાયેલી આત્મકથા....

વેદનાનું વ્હાલમાં રૂપાંતર કરે 

અને આપણાં શ્વાસ એટલે

એના મૂળને ઉગેલા ફૂલ

એ બધા ની છે પણ 

એનું કોઈ નથી...

'માં' એટલે થાકનું વિરામ 

'માં' એટલે જીવતરનો આરામ 
મમ્મીને હગ એટલે ઈશ્વરને પ્રણામ 
આફતો સામે લડવાનો શ્રીયંત્ર 
આપના દુઃખોનું ફિલ્ટર 
આપના સુખોનું પોસ્ટર 
આપની ભૂલો પર ભભૂકતો ગુસ્સો 
આપણી ભૂલોને છાવરતો જુસ્સો 

બાળકની પહેલી રેફરેન્સ બુક 
અન્લીમીટેડ લવ 
શિયાળાની હુંફ 
ઉનાળાની ઠંડક 
વરસતું વ્હાલ 

બે સંતાનો વચ્ચેના અબોલા ની 

મૌન વેદના તેની આંખોમાં વંચાય

રક્ષાબંધન ના દિવસે જયારે 

બહેન ભાઈ ને રાખડી બાંધે ત્યારે

ભૂતકાળ ચડ્ડી ને ફ્રોક પહેરીને 

સજળ આંખે ઉડાઉડ કરે છે...

ત્યારે ખીલેલા ચહેરામાં તમને 

ઈશ ની અનુભૂતિ થશે...!

જાણે કહેતી હશે કે જોયું

મારું ક્રીએશન....!

સંતાનો જીવન ના મધ્યમાં હોય

પ્રભુને એક અગરબત્તી વધારે કરે

ઘરના ખુણાનું એકાંત પોતીકું લાગે

જયારે જયારે પાડોશી સાથે વાત કરે 

આંખમાં અનોખી ખુમારીભરી ચમક સાથે 

સંતાનોની પ્રગતિના સમાચાર

એની વાત ની ''હેડલાઈન'' હોય...

એ ઘર ના મંદિર ની ધજા છે,

ત્રણ-ત્રણ પેઢીઓ નો સમન્વય નિભાવે છે 

કૌટુંબિક માળાના મણકા પરોવીને સજાવે છે 

આપણે કોરી આંખે રડીએ ત્યારે

પાલવ તો તેનો જ ભીંજાય છે

એના વિષે મૌન રહી શકાતું નથી 

ને બોલવામાં ગોથું ખાઈએ છીએ 

આપણે એને ક્યાં રાખીએ છીએ?

એ જ આપણ ને  રાખે છે...

આંખ સામે ઘરડી થાય છે

કશું જ નથી આપી શકતા

જયારે ખબર પડે છે

જયારે સમજાય છે ...

ત્યારે...???

ખુબ મોડું થઇ ગયું હોય છે...!!!

નીતા.શાહ.