કાશ....
જીવન ની દરેક ક્ષણોને
મરજી મુજબ જીવી શકી હોત
હૃદયના દરેક ધબકારને
પોતીકો માનીને ઝીલ્યો હોત...
જિંદગીના દરેક પડાવોમાં
તે સાચી હૂંફને સીંચી હોત...
વારંવાર મળતી ઉપેક્ષાઓથી
વિંધાતા કાળજાને જોઈ શક્યો હોત...
લાગણીના અને હૂંફના બે બોલથી
અતૃપ્ત આત્માને તૃપ્તિ આપી હોત
સતત સંઘર્ષમાં પસાર થતી પળોમાં
વેદનાના વાદળોને વિખેરી શક્યો હોત...
વાતોવાતોમાં મૌનને તોડીને
આર્થિક-સામાજિક વાતો શેર કરી હોત
કેટકેટલી વાર મન ને માર્યું તું
માણીગર બનીને સમજી શક્યો હોત...
ઈચ્છા હતી હસતા-રમતા જીવનની
અહમના પર્વતને પીગળાવી શક્યો હોત
ફફડતી-તરફડતી એક નારીજીવનમાં
નાહકની શંકાની સોય ચિંધાઈ ન હોત...
નીતા.શાહ.
5/6/12..મંગળવાર
2 comments:
Very nice nitaji.....
કોઈ પણ રીતે મળી શકતાં નથી,
એકબીજામાં ભળી શકતાં નથી.
થઈ ગયાં શું આપણે પથ્થર સમા ?
કે જરા પણ ઓગળી શકતાં નથી ?
Thanks Usha Di
Post a Comment